öyle ilginç bir maç oldu ki, skor 3-0 değil 0-3 te olabilirdi. oyunu yorumlamak anlamsız ama goller güzeldi, kaçan goller daha da güzel, tartışılabilecek pozisyonlar az. GS için, üçte birini oluşturduğu milli takımın Bosna hezimeti sonrasında (e tabii ki hezimet, “dağıtacağız, ezeceğiz” nidaları ile gittiğin maçtan sadece 1 puan çıkarıp Afrika’yı tv başından izlemeyi büyük ölçüde garantiliyorsan hezimettir bu) ve çok zorlu bir Atina deplasmanı öncesinde alınabilecek mükemmel bir sonuçtu – sakatsız 3 gollü 3 puan, daha ne olsun? peki kötü oyunu unutturdu mu bu 3 puan? şahsen hayır, ama benim için kötü oyunun da 3 puanın da önüne çıkan bir şey vardı: kanaatimce maçın adamının Sabri Sarıoğlu olması. neredeyse hatasız, düzgün paslarla/etkili hareketlerle ve çok kritik müdahalerle ama herşeyden öte şikayet etmemesi ve hakemle diyaloğa girmemesi ile (evet, Sabri Sarıoğlu) maçın adamıydı. özetleyeceksek (neyi özetliyorum, 2 satır yazdım) aklımda kalanlar:

1. sabri’nin oyunu
2. 0 arda + 0,9 kewell + 0,5 keita + 0,5 baros = 3 gol
3. 5 maçta 15 puan 16 gol